YAŞAMAK

Ben de isterdim şüphesiz

Çiçek koparmak olsun

Bütün günahı ellerimin

Olmadı işte

Dağıttım kendimi

Ayaklarımdan

Saçlarıma varıncaya dek

Neyim varsa

Dudaklarımı

Güzel şarkılar eskitti

Ve aldı gitti ayaklarımı

Kalabalık sokaklar

MUZAFFER TAYYİP USLU

RÜŞTÜ’DEN GELEN MEKTUP*

-Oktay Rifat’a-

Önce bütün şairlere selâm

Sonra şunu söylemek isterim

Ölüm hiç de güzel değil

Ne sabah var ne akşam

Sokakların ellerinden öperim

Bana yaşamasını öğretmişlerdi

Dost olsun, düşman olsun

İnsanlara iyi günler dilerim

Söyle sarı saçlı daktiloya

Ben yokum artık

Vefasız dostlara hatırlat

Kimseye kalmaz o dünya

Nasıl unuturum güzeldi yaşamak

Fakat hakkı varmış Oktay’ın

“Hatıralar da dal istiyor

Kuşlar gibi konacak.”

 MUZAFFER TAYYİP USLU

Derler ki insan oğlu

Uçan bir kuş misali
Bir bakarsın burda şimdi
Bir bakarsın öldü gitti

Ve işte dünyamız
Ağacın kuşa,
Kuşun ağaca
Benziyen bir tarafı yok

Ben de diyorum ki
Muzaffer Tayyip adındaki insan
Güzel olan yaşadığımızdır
Bir gün öleceğimiz değil

Evet güzeldir yaşamak
Her şeye rağmen
Kocaya kaçsa bile
Sevdiğin kız

Muzaffer Tayyip Uslu

Adamın birine sormuşlar,
Paran olsa ne yapardın
Demiş ki:
Birer kürk manto alırdım
Bütün güzel kadınlara
Bana da deseler
Ya sen ne yapardın
Vapura atlayıp
Doğru İstanbula giderdim
Ah, benim güzel İstanbulum

Muzaffer Tayyip Uslu

Ağaç, kuş ve güneş
Sizi dertsiz bildim
Dertli günümde
Sokak, seni sevdim
Ellerim cebimde
Bulut, seni aradım
İşsiz günümde
Saadet, seni buldum
Bu kalabalık şehirde
Ağaç, kuş ve güneş
Sizi dertsiz bildim
Dertli günümde

Muzaffer Tayyip Uslu